Бәрәңгенең үзебез үстергәне тәмлерәк икәненә ышанабыз. Һәм татарның күп-челек милли ризыкларында нәкъ менә бәрәңге өстенлек итә, тагы мал-туарга күпләп ашата иделәр. Шуңа да халык элек аны бик күпләп утырта иде һәм җәй буе баш күтәрми эшләп, көзгә мул уңыш ала иде. Теге яки бу сәбәпләр аркасында, соңгы елларда аны бик ук чәчәргә тырышмыйлар. Шулай да, бәрәңге быел уңдымы икән?
Быелгы җәйдә һава торышы бөтен җирдә югары тора, кышын да туң иде, шуңа уңыш кимрәк булырга охшый. Иртә өлгерә торган сортлар зәгыйфьрәк, чөнки корылык бәрәңге бүлбеләре өлгерә торган вакытка туры килде, ә соң өлгерә торган сортлар чыдамлырак булырга тиеш.

(Окончание. Начало в №№29, 30)

Пошёл по адресу на конверте. Недалеко. Через несколько кварталов. Вот школа. Вот сквер. Подъезд. В подъезде подросток, ершистый какой-то, дерзкий. Но удалось разойтись более-менее мирно. Позвонил в дверь. Сзади подросток.
– Ты к нам? – ошарашенно.
В дверях девушка.
– Лариса? – Похоже на фотографию, что ему прислала, но лучше. Ещё лучше, красивая, стройная – дух захватило.
– Вы к кому? – Глаза большущие, утонуть можно.
– Ты меня не узнаёшь?
Она медленно головой покачала.

– Пока нет…

“Возрождение” газетасы конкурсы турында белгәч, үз гаиләм турында инша язарга булдым һәм әнием, әтием, апам һәм әбием булуым яхшы дип уйладым. Алар бит минем өчен иң кадерле, иң яраткан һәм якын кешеләр.
Язмамны кем турында башлап җибәрергә озак уйладым; иншамны әнидән яки әтиемнән башларга? Алар минем өчен бертөсле кадерле. Аннары әтием турында язарга булдым, чөнки ул безнең өйдә бердәнбер ир-ат - безнең таянычыбыз һәм өметебез.

Рузаевка районы Татар Пешлә мәдәният йортында балалар өчен җәйге каникулллар буе төрле-төрле чаралар оештырып киләләр.
Аларга һаваның төрле торышы да шатлык; бернинди комачаулыксыз үз эшләре белән шогыльләнәләр. Шулай, үткән атнада Татар Пешлә клубы һәм китапханә хезмәткәрләре үзешчән сәнгать осталары өчен “Җәйге мавыктыргычлар” исемле кызыклы кичә үткәрделәр. Балалар “Минем җәй кәгазьдә” дигән рәсем конкурсында катнаштылар.

Многие сравнивают нынешнее лето с жаркими месяцами 2010 года. Но в этом году природа изредка балует нас дождями и даже ливнями, которые приводят порой к неприятным последствиям в виде затопленных дорог и поломанных строений. Однако влаги явно недостаточно. Страдают люди, животные, растения. И не случайно в некоторых татарских селах нашей республики сельчане провели обряды с мольбой о прошении дождя. В частности, такой обряд провели в деревне Большое Татарское Караево Темниковского района. Практически все лето стоит сухая жаркая погода, и сельчане стали беспокоиться – как бы не случилось ситуации 11-летней давности.